K Ü P E
Bir evde, yallanan melez köpekler!
Eve, domuzların gelmesin’bekler
Bostan korkuluğu bile olamaz
Diyarı bekirde patlar tüfekler
ZAMANIN AHÎRINDA
EBEVEYN=KERİME-VELED
Analar var ayakları öpülür,
Ana da var, ayak ile tepilir.
Ana var evlâda hançeri saplar.
Ana var, evlâdı ciğeri bilir.
Baba var evlâdı gözünden saklar,
Baba da var, günde on kez pataklar
Baba var evladın cebini yoklar
Baba var, baktımı mahdum delirir
Evlât var, babaya verir canını,
Evlât da var döker baba kanını.
Evlât vardır, ana avrat sinkef der
Evlât bu, babası iblis belirir
Kerime var, zorla güzellik olmaz
Veled var, anayı, babayla bölmez
Ne çare dikenler, fidanı yolmaz
Fidanın dikeni, diken’i bulur
Kız vardır, ananın üstüne titrer
Kız da var, babayı anaya fitler
Kız, oğlan İSLÂMİ: bu parazitler
Kaderin cilvesi olarak gelir
V E
BİRDEN! İKİ YARIMDAN
BİR MÜKEMMELİYET
Baktım, sağımda oniki
Dedim: sende Hakk’ın malı
Saydım onbir solumdaki
Zevcemle tamam olmalı
Kadın cefakâr olmalı,
Gönlüne sevgi dolmalı
Erkeğini kendisinin
Meftunu, köle bulmalı
Erkek fedakâr olmalı
Zevce emânet, bilmeli
Birbirlerine elbise
Naz makamında gülmeli
En güzel, kadında ar
Şeref, erkekte vakar
Evlâtlar totokopi
Onları, kopya çeker
Kadının mescidi ev
Aşlı da olsa velev
Erkek ona hamidir
İSLÂMİ: İSLÂM bu, sev
