RAMAZAN NAME VARAN YİRMİ BİR

İBRET
Ebû Hüreyre (r.a) anlatıyor: -Adamın biri evine geldi. Evde yiyecek namına bir şey olmadığını ve çoluk çocuğunun perişan olduğunu görünce dışarı çıktı.
Hanımı da değirmenin başına geçti. Değirmen taşının birini diğerinin üstüne koydu. Etrafı temizledi. Sonra tandırın başına geçti, ateşi yaktı. Ardından:
Allahım! Bize rızık ver, diye düa etti. Bir baktı ki değirmenin altına koyduğu ekmek teknesi öğütülmüş unla dolmuştu. Ardından tandıra gitti, açıp baktı ki içi pişmiş ekmekle dolmuştu. O sırada kocası geldi ve, _ Hanım, ben gittikten sonra yiyecek getiren odlumu? Diye sordu. Hanımı da, Evet, Allah (c.c) bize rızkımızı verdi, dedi. Daha sonra değirmene giderek üstteki taşı kaldırdı, etrafı temizledi.
Adam gidip bu durumu Hazreti Peygamber’e (S.A.V) anlattı. O’da şöyle buyurdu:
“ Eğer hanımın değirmeni olduğu gibi yerinde buıraksaydı, kıyamet gününe kadar dönecekti.” (Hayatüs Sahabe)
Bir söz: İnsan ettiğini bulur, ektiğini alır.

BİRDEN BİRR’E
Yetim yoksul bekleriken yolunu.
İhlâs fukarası tutar kolunu.
Rahmetin membaı anadolunu,
Melül mahzûn koyup gidecek misin?

İttiba edenler hüzünde gamda.
Bal arısı bal yaparken kovanda,
İki öküz döner iken düvende.
Rahmetinden, kuvvet olur Ramezân.

“ Namaz bürhandır, zekât temizliktir, oruç bedenin sıhhatidir.” (H.Ş)
“ Üç kimsenin düası makbûldür: 1.Zulme uğrayanın. 2. Yolcunun. 3.Ana- babanın çocuklarına düası. (Hadis-i Şerif)
Allah (C.C) Muhterem ve muhtereme okuyucularım ile Gönül köprüsünde seyran eden dostlarımın akibetini hayreylesin inşaallah.