Ülkemizde son altı aydır, çözüm mü – çözümsüzlük mü tartışmaları her ortamda yapılmaktadır. Çözüm sürecinin toplumumuzda ne gibi değişikliğe yol açacağını ilerde hep birlikte göreceğiz. Çözümün olmayacağı yönünde saf tutanlar, “Ülke satılıyor, nasıl bir antlaşma yaptıkları konusunda bir açıklık yok diye” endişelerini vurguluyorlar, haklı olarak. Halbuki Yürütme de, yetkili ağızların çözüm ile ilgili aşama aşama kamuoyuna bilgi verilse bu endişeler kendiliğinden ortadan kalkacaktır.

Çözüm sürecine destek verenler ise, kapalı kapılara arkasında her hangi bir pazarlığın olmadığını, ülkemizin bulunduğu coğrafik yapısından ve arap baharı sonuçlarından dolayı, bu sürecin zorunlu olduğu düşüncesi ön plana çıkmaktadır.

Burada değinmek istediğin en önemli konu ise çözüme karşı duran, gerek siyasi partiler gerekse STK’lar basının önünde farklı, basının olmadığı ortamda da süreci çözüme yakın yorumlamaktadırlar.

Acaba burada bulunanlar yüklendikleri misyon gereği mi böyle davranmak zorunda kalıyorlar. Zannımca bu kişiler vicdanları ile baş başa kaldıklarında, terör sürecinde 40 bine yakın insan öldüğünü artık buna son verilmesi gerektiğini mi düşünüyorlardır.

Görünen o ki insanlar, Türkiye’nin çıktığı bu barış yolculuğuna umutla bakmak istiyor.

Hoşçakalın.