Ülke olarak bazı şeyleri çok seviyoruz.

Mesela rakamları.

Nüfus belli.

Öğrenci sayısı belli.

Araç sayısı belli.

Seçmen sayısı belli.

Ama iş barınaklara gelince sanki devlet sırrına giriyoruz.

Bir belediyenin internet sitesine giriyorsunuz.

Başkanın programı var.

İhale duyurusu var.

Hava durumu var.

Bazen burç yorumu koysa yadırgamayacağız.

Ama insanın aklına gelen en basit soru yok:

“Barınaklarda şu an kaç köpek var?”

Yok.

Arıyorsunuz, yok.

Soruyorsunuz, net sayı yok.

Tahminler uçuşuyor.

Sanki TUA’nın Mars üssündeki personel sayısını öğrenmeye çalışıyoruz.

Halbuki ne güzel olur.

Belediyenin sitesinde canlı sayaç olsa.

Bugün:

Barınaktaki köpek sayısı: 1.247

Bu ay gelen: 38

Sahiplendirilen: 21

Tedavide olan: 14

Herkes görse.

Kimse tahmin yapmak zorunda kalmasa.

Çünkü rakam olmayınca insanın aklına türlü türlü şey geliyor.

Mesela mama konusu…

Barınakta kaç köpek olduğunu bilmiyoruz.

Ama alınan mama miktarını duyuyoruz.

Burada matematik devreye giriyor.

Vatandaş hesap yapmaya çalışıyor.

Sonra bir bakıyorsunuz ülke genelinde milyonlarca gizli mali müşavir ortaya çıkmış.

Kahvede biri soruyor:

“Kaç köpek var?”

Kimse bilmiyor.

“Ne kadar mama alınmış?”

Herkes biliyor.

Bunun üzerine masadaki emekli amca çayından bir yudum alıp hesap makinesini çıkarıyor.

Bir saat sonra ortaya üç ayrı rapor çıkıyor.

Birine göre köpekler aç kalıyor.

Birine göre köpekler açık büfede yaşıyor.

Üçüncü hesaba göre ise köpekler gece gizlice kebap yiyor.

Çünkü sayı yok.

Sayı olmayınca yorum var.

Yorum olunca tartışma var.

Tartışma olunca sosyal medya var.

Sosyal medya olunca zaten Allah kolaylık versin.

Oysa çözüm çok basit.

Her belediye haftalık olarak açıklasın.

Barınakta kaç hayvan var?

Kaçı geldi?

Kaçı sahiplendirildi?

Ne kadar mama tüketildi?

Ne kadar veteriner hizmeti verildi?

Bitti.

Bu kadar.

Şeffaflığın olduğu yerde dedikodu aç kalır.

Ama bilginin olmadığı yerde dedikodu obez olur.

Sonuç olarak mesele köpek değil.

Mesele rakam.

Çünkü rakam konuşursa herkes susar.

Rakam susunca herkes konuşur.

Bizim memlekette ise bazen herkes konuşuyor ama rakamlar ortada görünmüyor.

İşte tam da bu yüzden…

Belki de belediye sitelerindeki en önemli sayaç hava durumu değil, barınaktaki can dostlarımızın sayısı olmalıdır.