Başka hiç kimseyi ilgilendirmeyen ve tümüyle kendi içimizde bitecek kararları almak bile bizi ne kadar yoruyor. Gündelik alışkanlıkların kelepçelerini istediğimiz anda kırabiliyor muyuz? Egolarımızı ne derece frenleyebiliyoruz? Bu sorulara yüzlercesini eklemek mümkün.

Kısaca şunu söylemek istiyorum. Kendi iç dünyamızı bile yönetmek ne kadar zor değil mi?

Hal böyleyken “ her biri ayrı bir dünya” olan insanları yönetmenin ne kadar büyük ve karmaşık bir iş olduğu apaçık ortada. Onun için yönetim dünyanın en zor işidir derim.

Diyelim ki iyi bir Müdür oldunuz ama idareci olmak zordur. Her Yönetici idare etme sanatını beceremez. Yönetirsin eleştirilere kulak tıkaman olmaz, cevap vermen olmaz, kırsan olmaz, yığsan olmaz… Bazen haksız yere eleştirilirsin,. Çamur atan çok olur. Siyasete bulaştırmak isteyen çok olur, siyasetçilerin kararlarına uyman için zorlanırsın. Bunun için de adaleti bir kenara bırakmanı gerektirecek kararlar almaya zorlanabilirsin.

Maalesef en korkutucu olanı da Adaletten şaşmaktır. Adaletten şaşan kimse de kul hakkı yemiş olur.

Neden bahsettiğimi çoğunuz hala bilmiyordur. Medyada çıkan haberler aynen şu;

******************************************************
“Isparta İl Kültür Turizm Müdürlüğü için 3 isim

Son günlerde Isparta’da en çok tartışılan isim olan ve hatta görevden alınacağı iddia edilen Abdullah Kılıç’ın yerine 3 isim kulislerde konuşulmaya başlandı.

Isparta İl Kültür Turizm Müdürlüğü tarafından yayınlanan ‘Isparta ve Çevresindeki Türbe ve Ziyaret Yerleri’ kitabındaki skandalın ardından bakanlığın Kültür ve Turizm Müdürü Abdullah Kılıç görevden alacağı iddia edildi.

Kılıç’ın yerine gazetemiz yorumcusu gazeteci yazar eleştirmen ve şair kültür adamı Secattin Büyükdavraz ve yine aynı meslekten Şakir Aksöz’ün isimleri ile Eğitim-Bir Sen Şube Başkanı aynı zamanda Halk Eğitim Merkezi Müdürü İhsan Arıcı’nın isimleri kulislerde gezmeye başladı.

Isparta’da Büyükdavraz ve Aksöz’ün isimleri gazeteci kökenden gelmeleri ve kültür birikimli olmaları nedeni ile halk tarafından olumlu karşılanırken, vatandaşlar kesinlikle yeni müdürün Isparta’dan olmasını istiyor. Dışarıdan yapılacak bir atamaya ise Isparta kamuoyu ve vatandaşlar karşı.”

******************************
Haber aynen böyle, bazı arkadaşlar ve bizim gazete yayınlanmadan önce bana sordu. Abi böyle böyle bir durum var ve bunu haber yapmak istiyoruz. Bunda bir sakınca görmüyorum ancak birazdan böyle bir görevi reddettiğime dair yazımı yayınlarsınız dedim.

Sağ olsun, var olsun bu görev için liyakat sahibi görerek gönüllerine oturtanlar bizlerin bilgi birikimleri ve halk nazarındaki dürüstlüğümüzü, çalışkanlığımızı değerlendirerek layık görmüşler.

Beni bu göreve layık görenlere teşekkür ederim. Ama ben bu görevi kabul ettiğimde uykularım kaçar. Sorumluluğumu yerine getirebiliyor muyum? diye, Arkadaşlarım benimle çalışmaktan mutlu mu? Kurumum verimli mi?… gibi sorular gecelerimi kaplar adeta. Yani yönetici olmak mutluluğumu, keyfimi hatta psikolojimi bozar sanırım. Ama bu görevi de layıkıyla başaracağımdan eminim. Kurumun saygınlığı benim şahsımla bütünleşirdi. Her şeye rağmen etrafımda gülen yüzler ve mutlu arkadaşlar görmek, kültür mirasımızı ve Isparta’mızın ülke sınırlarını geçerek tanıtılmasını, festival, şölenler ve bölgesel tanıtımlarda zirvelere taşıyacağımdan eminim. Kendime güvenim de sonsuz ama …. İşte o ama yetiyor bana.

İşte yöneticilik bu! Ateşten gömlek… Zor, zahmetli ama ilginç bir çekiciliği var. Ayrıca zamanla ciddi bir yaşama biçimi haline geliyor bence. Oflayıp poflayıp halinden şikayet eden bir yöneticiyi görevden aldığınızda garip bir burukluk yaşıyor. Sudan çıkmış balığa dönüyor adeta. Normal yaşama ayak uydurması yıllar sürebiliyor. Hatta bazıları bu uyumu asla sağlayamıyor. Emekli olunca ruh sağlığı bozulan çok sayıda yönetici tanıyorum.

Yöneticiliği zorluklarından soyutlamak mümkün değil elbette. Ama bazı temel kuralları peşinen kabul etmek, onları yaşama biçimi haline getirmek işi kolaylaştırır. Her yönetici bu göreve adımını atarken şunları bilmeli ve yaşama biçimini bunlara göre düzenlemelidir; Eskiden sadece kendimden sorumluydum. Artık kurumumun gidişatından, arkadaşlarımın mutluluğundan, işimin başarısından ve verimliliğinden, kurumun çevredeki imajından ve benzeri birçok şeyden sorumluyum. Gerektiğinde ilerlemek için risk alacağım. Daha önce arkadaşlarımla aynı düzeydeydim. Şu an yetkilerim arttı. Kararlarımı kendim verebiliyorum. Bu durum beni şımartmamalı. Egomu, nefsimi, daha çok kontrol etmeliyim. Alçakgönüllü davranmam şimdi çok daha önemli.”

Kesinlikle bunları diyebilen bir kişi bir kuruma yönetici olmalıdır.

Şimdi ben ağzıma geleni düşünmeden söylediğim olmuştur. Ama Müdür olduğunuz da artık her sözü tartarak söylemeniz gerekir. İkazlarınız da, yorumlarınız da, ve hatta şakalarınızda bile daha dikkatli olmalı. Sözleriniz artık bir gazetecinin, yorumcunun değil, yöneticinin sözleri olmalı. Eskiden birine selamı atlasam da olurdu belki ama Müdür olduğunuzda olmaz. Herkesi fark etmeli ve dikkate olmalısınız. Onlara zaman ayırmalı, bir şeyler paylaşmalı, gönüllerini hoş tutmalısınız. Bütün iktidarın siyasilerine şirin gözükmek, her dediklerine yanlış bile olsa heee demek benim ilkelerime aykırı gelir.

Bir yönetici öncelikle insanlar arasında adaleti gözetmeli. Herkese aynı mesafede olmalı. Görev yerimde arasında bana yakın bir çevre ve uzak bir grup oluşmamalı. Görev yerimdekileri de asla bölmemeliyim. Birleştirici ve yatıştırıcı olmalıyım. Zorlukları da, başarıları da paylaşmalıyım. Bu nasıl olacak her tarafı vıcık vıcık siyasete bulaşmış kurumlarda bu mümkün olur mu? Tabi ki olmaz.

Bir yöneticinin asla çabucak kızma, parlamaya hakkı yok. Sakin, sabırlı ve iyi bir dinleyici olmalı. Öfkeyle karar vermemeli. Gözlemleri ile kararları arasında belli bir zaman dilimi olmalı. Bir yöneticinin işi ve sorumluluğu artar, alanı genişler ama gün hala 24 saattir. O 24 saatten çoluğuna ve çocuğuna fedakarlık yaptırarak görevine adaman gerekir.

Bir yönetici herkesi sizi tümüyle anlayabilmesini beklememeli. Eleştiriye, haksız yorumlara hatta dedikodulara tahammül göstermeli hazırlıklı olmalı. En mükemmel kararı bile beğenmeyen birilerinin olabileceğini bilmeli. Duruşuyla, kültürüyle, davranışlarıyla, yaşayışıyla herkese örnek oluşturmalı. İyilik için bile olsa yalan söylememeli, kimsenin tek kuruş hakkını yememeli. Kurumumu korumak ne kadar önemliyse çalışanları korumak da o kadar önemlidir. Kimsenin hakkını da kimseye yedirmemeli. Ucunda ölüm olsa bile sözümden dönmemeli. İnsanların olmadıkları bir ortamda haklarında konuşmamalı. Özellikle duyduklarında üzülecekleri bir şeyi arkalarından söylememeli. Eleştirilerimi uluorta yapmamalı kendileriyle paylaşmalı.

İşte bu yüzden Müdür olmak adına küçük çıkarlar için kurumuma kalıcı zararlar vermemeli insan diye düşünüyorum. Sadece bugünü değil geleceği de düşünmeliyim.

Evet, işte bütün bunları kabul etmeden yöneticiliğe asla yaklaşmamak gerekir.

Bunları düşünmeden giyeceğiniz yöneticilik gömleği ateş olup yakar. Hem sizi yakar, hem çalışanlarınızı. Tabii ki bu yangının ceremesini hizmet verdiğiniz kitleler de çeker. Herkes yorulur yani.

Eğer hazırlıklı değilseniz bu yükü kaldırmaya, size verilen görevleri baştan reddedin derim. Aynen benim gibi…..

Daha mutlu ve daha onurlu yaşarsınız o zaman. Sadece unvan için kabul edilen görevler ne yazık ki insanı mutlu etmeye yetmiyor.
Bunu hiç unutmayalım.

Bir kez daha bana yakıştırılan Kültür Müdürlüğü görevini layık gören tüm ISPARTA halkına sonsuz teşekkür ederim.

Bu göreve de gerçekten yakışan, ISPARTA Kültür ve Turizmini bir noktaya getirerek zirve yaptıracak, çalışkan, dürüst, bilgili, kültürlü ve güler yüzlü ve eleştirilere açık bir kardeşimiz gelsin.

Saygılarımla.

Secattin BÜYÜKDAVRAZ
Gazete32-FNMB Isparta-Hedef TV-Hür realist haber’de
Gazeteci-Yazar-Eleştirmen-Yorumcu.