Kaçkar dağı için gittiğimiz Rize’nin Kavrun yaylasından, aklımda bir suyunun güzelliği, ikincisi Kadir hoca kalmıştı. Hoca yaylaya gittiğimiz gün minibüsümüzü görüp tanışmaya gelmiş, Ispartalı olduğumuzu öğrenince daha bir ilgilenmişti. Yayla evinde çayını içmek nasip olmuş, evinin her yerine sinmiş el emeği sanat eserleri bizleri hayran bırakmıştı. Ayrılırken Deregümü köyüne güzel bir ev yaptığını, müsait olunca mutlaka ziyaret etmemizi istemişti.
Eğirdir aşığı Ahmet dostum likya yürüyüşünden dönünce, karşılıklı konuşmak için Isparta’ya davet etmiş ama erken gelirse bir sanatçı dostumla tanıştırabileceğimi söylemiştim. Cumartesi günü kendisini garajdan alıp,Deregümü köyüne doğru yol alırken sahilden yürünen likya yolu etkinliğinden bahsettik. Köy girişindeki bakkala Kadir beyi sorduğumuzda, evini kabaca tarif ettikten sonra,bahçeler içinde tek ev, bulursunuzdemişti. Tarif üzerine gitmiş, acaba yanlış mı geldik duygusuna kapılmak üzereyken evi uzaktan görmüştük.
Hoca bahçede dostlarıyla sohbet ediyordu. Kamelyadaki sohbete bizde katıldık. Antalya’ya yerleşen çocukluk arkadaşlarıyla tanıştık, onlar da boş zamanlarında doğa yürüyüşü yaptıklarından çabucak kaynaştık. Hoca emekli olunca bu köyden yer aldığını, her şeyiyle bizzat ilgilenip, keyfince düzenlediğini anlattı. Bahçe nadide çiçek ve ağaçlarla zevkince döşenmişti. Isparta’yı ve doğal güzelliklerini sevdiğini söyleyince arkadaşları biraz alınsa da kendine has üslubuyla izah edince ikna olmuşlardı.
Daha sonra bizleri atelyesine davet ederek gezdirdi. Mermerden, ağaçtan değişik taşlardan yapılan heykeller görülmeye değerdi. Bildiğimiz taş ve odun onun elinde ayrı bir havaya bürünüyor, âdeta kişilik kazanıyordu. Eserlerini izledikçe Kadir hoca gözümüzde ayrı bir değer kazanmıştı. Biz Isparta’da neden bir eseriniz yok diye üzülürken hoca Metamer’de yaptığı yirmiye yakın eserin yurt dışına özellikle Amerika’ya gönderildiğini, orada sergilendiğini gururla anlatıyordu. Isparta’yıseven, buraya yerleşen bu değerli sanatçı dostumuzu tanımaktan mutlu olmuştuk. Bahçede Rize’den getirdiği bitkilerin filizlenmesinden duyduğu sevince ortak olduk.
Gün yaşlanıp Deregümü köyünden hüzünle ayrılık vaktimiz geldiğinde,mütevazi bir bahçe evinde yaşayan hocanın ak saçlarına bakmadan hevesle yaptığı işlere hayran kalmıştık. Bitmeyen enerjisi, olaylara serinkanlı yaklaşımı ve karşısındakini tüm dikkatiyle dinlemesi ile bizleri etkileyen sanatçı dostumuzu en kısa zamanda tekrar ziyaret sözümüzle dönüş yollarına düştük.





















YORUMLAR