OTEL ISPARTA

O bizim ilk göz ağrımızdı. Şehrin ortasında ben varım diye göklere uzanır, kendini cümle aleme gösterirdi. Birçok yenilik önce Otel Isparta’da sergilenirdi. Orada kahve içmek, orada düğün yapmak, orada kalıyor olmak sizin için ayrıcalıktı. Etrafındaki esnaflar içinde bir canlılık kaynağıydı. Sonra yanlış yönetimler bir biri ardına eklendi. Belki siz buna bir miktar yaşlandıyı da ekleyebilirsiniz. Bir de baktık ki şehir merkezinde bir kara, gamlı baykuşa dönmüş. Uzun süre öylece kalınca onunla gurur duyan Ispartalı onunla komşu esnaflar üzüntüden ağzını açamadı.

Otel Isparta kapısına kilit vurulmuş adeta kendi kaderine terk edilmişti. Şehrin ortasında etrafına canlılık sunan bir yapıya bu yakışmıyordu. Önündeki 1/1 ölçeğindeki bir başka Isparta sembolü olan S.Demirel anıtına da uymuyordu. Yanı başına konan güllerden bir çelenk bile bu yalnızlığı ve garipliği kapatamıyordu.

Kimi mal sahibi olan belediyenin öne sürdüğünü söylüyor, kimi SDÜ’nün oteli çalıştırmaya talip olduğunu anlatıyordu. SonraIsparta’nın bir başka ekonomik değeri IYAŞ’ın projeyle ilgilendiğini öğrendik. Ispartalı ise Isparta otelin şehre ışık saçtığı günleri özlüyor, hizmete açılmasını dört gözle bekliyordu.

Pazarlıklar netleşince Iyaşın öne çıktığını duyup, başlayan tadilatı müjdeleyici sesler olarak kabul ettik. Yapılan açıklamaya göre Iyaş, bodrum, giriş ve birinci kata alış veriş merkezi kuracak, sonraki birkaç katı önemli markalara kiralayacak, hatta bir kebapçıya ev sahipliği yapacaktı. Üst katlar ise yine otel olarak hizmet verecekti. Otel odalarının azaltılması fikri yeni Isparta’ya uygun olabilir ancak şehrin hala bir alış veriş merkezine ihtiyacı var mı bilemiyorum. Her sokağa her köşe başına açılan bunca markete Ispartalının ihtiyacı var mı acaba diye merak ediyorum.

Bütün Isparta merakla Otel Isparta’nın açılacağı günü bekliyor. Eski ihtişamına uygun bir geri dönüş mü olacak, yoksa eskiye bir özlem olarak mı hafızalarımızda kalacak, bunu hep birlikte göreceğiz.