DEMİREL İLE ANILARIM

Hiç unutmuyorum; Büyük insan, demokrat ve lider Süleyman Demirel zamanında 90’lı yıllarda kısacık 4 yılda hayatımızda ebeden başka sağlıkçı görmediğimiz kasabamıza 2 doktor birden verildi hatta doktorumuz eczane açtı, ambulansımız geldi.

Okullarımız da boş branşta öğretmen açığı yoktu, aynı yıllarda okuma odaları kütüphane, ziraat odası ve ziraat teknisyenlerine kavuştuk ve kanalizasyon-su ve elektrik alt yapımız yenilendi.

Cıbıl cıbıl çamurdan gezilmeyen sokaklarımız parke oldu ve ilk asfaltımız şehire açılan yolumuza atıldı.

Unuttuklarım da var mı bilmiyorum. Ama bir tek şeyi biliyorum. Bizi aydınlığa taşıyan medeniyete ulaştıran büyük insan; Sen de nurlar içinde yat. Mekanın cennet olsun rabbimden duam.

Seni sevmeyi babamdan öğrendim ve bir gün Ankara’da hiç randevu bile almadan çıkıp vardığımız Güniz Sokak’taki evinde bizlere verdiğin önemi ve değeri, eşinin hasta olmasına rağmen bize ayırdığın (yüzlerce insan kapıda randevu almış bekliyordu) vakit için ve sağlık işimizi halletmek için çaba sarfetmen ve doktorun Aylin hanım’a “bu işi takip et, hallet kızım” demeni hiç unutmuyorum ve bir de unutmadığım. “Hemşerilerim gelmiş, bitki çayı içermesiniz?” demeni unutmuyorum.

Güneykent’liyim diyince “Geresinliyim desene, kimlerdensin, kimin oğlusun” diye sorduğunda; “Hüseyin Büyükdavraz’ın oğluyum” dediğimde “bizim partili topal hüseyin’in mi?” diyen hafzanı hiç unutmuyacağım. Birisi yasaklı diğeri de Cumhurbaşkanlığın sonrası İki kez öptüğüm ellerinden bir daha öpmek nasip olmadı ama söz toprağını öpeceğim Büyük insan.

Secattin Büyükdavraz-Hedef Tv.-Gazete32