SÖZÜM ONA SEVDA
Dünyadır bu anlaması zor olur,
Koşup durdum bulamadım kendimi.
Aşkın adı ateş olur, kor olur;
Sevda dedim bulamadım kendimi…
* * *
Rozet oldum, yakalara takıldım,
Bir mum gibi gece, gündüz yakıldım,
Eriyerek kara yere yıkıldım,
Sevda dedim bulamadım kendimi…
* * *
Gurbet elde yüce tuttum arımı,
Dost ehline sebil ettim varımı,
Renk içinde karıştırdım sarımı,
Sevda dedim bulamadım kendimi.
* * *
Katarıyla uçup gelirken turna;
sözüm ona, sevda demişler buna,
Hayalleri katma sakın uykuna,
Sevda dedim bulamadım kendimi…
* * *
Selimoğlu şâir olmuş kendince,
Akıp durmuş sağa sola bendince,
Anlatılan sözler vardır pek ince,
Sevda dedim, bulamadım kendimi…
BAKIŞ ve YANIŞ
TOPRAĞA, TAŞA BAKTIM;
SU OLDUM, İÇİNE AKTIM…
DÜNYA İÇİN ÇOK ÇIRPINDIM,
MUM GİBİ KENDİMİ YAKTIM.
