HİZMET

Hizmet , Allah rızası için olursa güzeldir.Hayrın ve yardımın karşılık beklemeden olanı güzeldir.

“En iyi Müslüman insanlara en fazla faydalı olandır”diyen, Sevgili Peygamberimizin bu Hadis’inden hareketle,yardımı en çok ihtiyacı olanlara ulaştırmak,en zor şartlarda yaşayanlara ulaştırmak Allah katında en makbulü olduğuna inanmaktayız.ZORLUK DERECESİ YÜKSEK İBADETLERİN SEVABI DA ÇOK YÜKSEK olacağını biliyoruz.Bu inançtan hareketle yüz yıldır hiç kurban kesilememiş Müslüman Türk köylerine Isparta’dan ilk defa yardım ulaştırmaya çalıştık.Osmanlının terk etmesinden sonra bu Müslüman Türk bölgesinde yüz bayramdır kurban kesilememiş olduğunu öğrendiğimizde kalbimiz bir başka atmaya başladı.

Ispartalı hayırsever kardeşlerimizle beraber Doğu Makedonya’nın Yörük köylerine kurban kesmek ve dağıtmak için hazırlanırken,yolların sarp ve virajlı ,köylerin terk edilmiş hissi verdiğini biliyorduk.Osmanlının, Karaman İlinden beşyüzyıl önce mecburi iskan politikası uygulayarak yerleştirdiği bu insanların ,son yüz yılda bölgede açlığa ,garipliğe inat, başları dik ,Türkçe konuşan,islamı bilen,Türk bayrağını evinin en güzel köşesinde asanları gördük.

Parası olanlar topraklarını terk etmiş,Türkiye’ye göçmüşler;dünün beyleri bu günün garip ve kimsesizleri olmuşlar.Yüzyıldır Müslümanlığı istedikleri gibi yaşayamamışlardır.Kurbanlar kesilence dualar okununca,evlere kurban etleri dağıtılmaya başlanınca ‘’ UNUTULMUŞ OLAN KURBAN hatıraları zihinlerinde tekrar canlandı.Sevinçten ağlayanları gördük.Rahmetli dedem, ‘’Kurban, Osmanlılıdan kalma’’ derdi ,diye birbirleriyle konuştuklarına şahit olduk.

Bu yıl bir ilki daha gerçekleştirerek 5 adet tosun 4 adet teke,2 adet keçi bir adet koç kestik bu bölgede. Dedeli, Gökçeli, Doyran, Kalkova, Memişli, Ormanlı, Bahçebosu gibi daha birçok Türk köylerinde hayırseverlerin yardımlarıyla kurban etlerini dağıttık.Bazı bölgelerde bunu neden dağıttığımızı anlıyamadılar.İlk defa görüyorlardı belki böyle bir dağıtımı,haklıydılar anlalıyamamakta.. Kurbanın amacını açıkladık.Kurban ibadettir olduğunu, paylaşmaktır olduğunu anlattık.Bu dağ köylerinde biraz buruk ve hüzün,biraz , geç de olsa hatırlanmanın sevinci bir birine karıştı gönüllerde.Allaha dualar edildi,şükürler edildi.

Bugün kimsesizliğin,çaresizliğin,garipliğin dağ gibi insanların üzerine çöktüğü bu uzak beldelerde, az da olsa hatırlanmanın memnuniyeti gönüllerden dudaklara inmişti.Rahmetin gök yüzünden damla damla indiği andı bu an.Allah adına kesilen kurbanların Allah katına sevabının ulaştığı andı bu an.Şükürlerin,duaların gök yüzüne ulaştığı,teşrik tekbirlerinin Kabe’de yankılandığı gibi, gök yüzünde yankı bulduğu,Allaha ulaştığı andı bu an.Ellerin gök yüzüne şükür için açıldığı,teslim oluşun,kulluk şuuruna ermenin anıydı bu an.Kurbanlar dağıtılırken,etler 367 eve ayrı ayrı bırakılırken,bu güzelliğin tekrarına dualar edildi.’’Yine geliniz,yine geliniz,çabuk geliniz’’ diye gözlerle dualar edildi,gönüllerle dualar edildi.

Dört günün Yorgunluğu ,şükürler karşısında kaybolmuş, yerini mutluluğa bırakmıştı . Allah rızasını kazanmak adına yapılan ibadetlerin verdiği huzuru,mutluluğu ne verebilirdi ki.Bu çileli yolun sonunda ne rütbe vardı,nede mal vardı.sadece gözlerden sessizce akan yaşların cehennem ateşini söndürdüğü inancı ve mutluluğu yüreğimizi kaplamıştı.

Görevini az da olsa yerine getirebilmenin huzuru kaplamıştı içimizi.Dönüş yolunda , seneye daha iyi nasıl yapabiliriz,daha fazla insanlara nasıl ulaşabiliriz diye düşünerek ayrıldık. Buruk vedalarla köylülerden sevdiğimiz canlarımızdan ,kalbimizin bir parçasını bırakarak, zorda olsa vedalaşabildik.