BİR ŞEHİDİN SEVGİLİ ANNESİNE MEKTUBU

1954 senesinde Balıkesir’in Manyas ilçesinde dünyaya gelen ve 04.04.1994 tarihinde, Kars-Sarıkamış kırsalında PKK mensubu, bölücü vatan hainleri ile girişilen çatışma sonucu kahramanca çarpışarak Şehit olan Binbaşı Bedir Karabıyık, Türkiye’de her zaman hatırlanacak kahramanlardan biridir.

Çünkü şehit olduğu zaman Bedir Kara bıyık’ın sağ üst cebinde bir TÜRK BAYRAĞI, annesinin saç teli ve ufak Kur’an-ı Kerim ve vasiyet gibi iki mektup vardır. Bu mektuplardan biri çok sevdiği değerli annesi Saadet Hanımefendiye, diğeri muhtereme eşleri Meral Hanım Efendiye yazılmıştır…

Saadet Hanım şehit karısıdır. Oğlu Bedri on aylık bebek iken eşinin şehit haberiyle sarsılmıştır. Fakat hayat devam ettiği için metanetini yitirmemiş büyük oğlu Cengiz’in ve küçük oğlu Bedir’in babaları gibi asker olmasını istemiştir. Kocasından aldığı şehit maaşı geçimlerine yetmediği için Saadet Hanım, gece gündüz dikiş yapma mecburiyetinde kalmış ve oğullarını subay yapma hedefine ulaşmıştır…

Fakat hayatın akışı başkadır.

Şehit karısı Saadet Hanım, gözlerinden çok sevdiği iki oğlunu da şehit verecektir. Büyük oğlu Cengiz Karabıyık, Hava Harp Okulu’nu bitirdikten sora pilot olmuştur. Küçük oğlu Bedir Karabıyık da Kara Harp Okulunu Bitirerek teğmen çıkmıştır.

Böylece Saadet Hanım’ın emekleri boşa gitmemişti. Evlatlarının her ikisi vatana millete hayırlı birer insan olarak yetişmişlerdi.
Güzel ve başarılı hizmetleri yurdu değişik yerlerinde devam ediyordu.

Büyük oğlu 1969 yılında üsteğmen Cengiz Karabıyık’ın şehit haberi gelmişti. Üsteğmen Cengiz, Diyarbakır’da görev yaparken eğitim uçuşu sırasında uçağın yere çakılması sonucunda şehit olmuştu…

Saadet Hanım, şehit karısı iken şehit anası olmuştu.

Fakat Çilesi yine dolmayacaktı. 04. 04. 1994 tarihinde ikinci oğlu Bedir, Kars’ta 28. Piyade Alayında Komando Binbaşı Subayı olarak hizmet verirken PKK teröristleri ile çarpışırken şehit olmuştu…

Allah celle celalühü bu üç şehide muin olsun ve rahmetini esirgemesin. Biz de şehidimizin yazdığı mektubu okuyalım:

Canım Anneciğim;

Her şeyimi ama her şeyimi sana borçluyum. Hep sana hizmet etmeyi, yanımda kalmanı,sana hürmet etmeyi,güzel kokunu koklamayı arzuladım.Çok az kısmet oldu.Bu dünyada sana doyamadım.

Anneciğim dünyayı sevemedim, tad da alamadım. Allah’ın emir ve rızasına aykırı her şey beni rahatsız etti.El hasıl dünya bana küstü ben de ona.

Bilmiyorum ama zannediyorum, senin duaların bereketiyle ömrüm uzun olur. Eğer sen veya ben önce gidersek önce giden kucağını açıp beklesin.

Elbette kavuşacağız. Saçından bende bir tutam var, onu yanımda taşıyorum. Ölürsem Allah’ın izniyle bu kahramanca olacaktır.Saçının telleri yanımda kalsın,sakın ağlama.Bil ki göğsümde Kur’an var.

Dudaklarım da son olarak Allah’ı zikretti. Gönlün müsterih olsun. İbadetlerimi zikirlerimi hep bağışladım, elimde bir şey kalmadı. Rabbimin huzuruna bomboş gidiyorum.

O’nun gufranının kuşatacağını umuyorum.

Sana başka ne yazayım evvel gidene selam olsun.

( Oğlun Bedir / Kars )