Bir baba… Çocuklarıyla parka gelmiş… Arabasını kaldırımın kenarına koydu, babaanne ve büyük kız indi arabadan. Kendisi de inip yeşilliklere doğru

Eskiden yola fırlayan toplar olurdu ve ardından koşan çocuklar… Şimdi yollarda top yok, sokaklar boş, parklar sessiz… Çocuklar televizyon, internet

Aslında ne kadar kolaydı kapıyı çekip çıkmak… Çalışan kadın olmak… Şıkır şıkır giyinip süslenip; işi gücü, ne var ne yoksa

Bıraktım kendimi… Usulca inip çıkarken küçük göğsü, nefesine bıraktım bedenimi sakince soluklanmak için… Meğer ne yorgunmuşum. Kirpiklerine tutundum ve usulca

Bir bardak su vardı elinde… Doyasıya içmişti aslında, midesini dolduran kadarı çok da eksiltememişti bardağı… Ne de olsa küçücük midesi

Masamda yarı boyalı bir papağan resmi, gözlerim dolu, içim buruk… Kızımın geçen gün “Papağanı boyarken dışına taşırınca öğretmenim kızdı.” dediği

Bir bayram daha geldi geçti, bahar rüzgarı gibi tatlı tatlı okşadı yüzümüzü… Fark ettim ki ruhumuza uğramaz oldu bayramlar, kalbimize

Evin dağılmadığına sevinirken buluyorum kendimi bazen, bir bakıyorum ki evde oyun eksilmiş, neşe uzaklaşmış sanki… Çok geçmeden anlıyorum ki çocuk,

Duyuyor musun ayak seslerimi… Duyabiliyor musun? pıt,pıt,pıt… Merak etme gürültü etmem hiç, hiç kimseyi uyandırmam uykusundan, kimseciği korkutmam. Küçük tabanlarımın

Bizler ne çok seviyoruz çocuklarımızı, her şey onlar için… Bütün çabalarımız, para kazanalım diye koşturmalarımız, kredi ödemelerimiz,  hep onlar için…

Güneşli bir bahar günü, çocuklar parkı doldurmuş… İçlerinde biri var ki, belki de parkın en şanslı çocuğu… Çok anne baba

 9 aylık heyecanlı bekleyiş sona erdi, yavruma kavuşturana binlerce kez şükürler olsun. İlk annelik öncesine nazaran, daha rahattı ama daha

Daha çok zaman kazanmak için, biraz zaman ayırmaya ne dersiniz? Daha çok yaşamak için, yaşamaya ara vermeye? Daha çok düşünebilmek

Şu fani dünyada ihtiyaçlarımız hiç bitmiyor, bitmediği gibi giderek lüksleşiyor. Osho’ya ait olduğu söylenen bir söz çıktı karşıma ve ardından

İki kardeş salonun ortasında bir sehpa üzerinde oyun hamuru yapıyorlar, ellerini kabın içine daldırıp, un ve suyu iyice yoğuruyorlar. Eller

Mevlana Hazretlerinin herkesçe bilinen kıymetli bir sözü vardır, ” Ya olduğun gibi görün, ya göründüğün gibi ol”… Belki hemen her

Söz konusu çocuk olunca hiç kimse laf ettirmez anne babalığına. “Ben zaten kimin için çalışıp, didiniyorum.” cümleleri dökülüverir dudaklardan. Ama

Oldum olası, kamyonların ve arabaların arkalarına yazılan, araç sahibinin psikolojisini tek bir cümleyle özetleyen yazılara çok ilgiliyim. Ülkemin sosyopsikolojik durumunu

Mevsimlerden sonbahar… Okul mevsimi… Siyah önlüklü, beyaz yakalı günlerim aklıma geliyor… Kuru yaprakların kokusu gibi burnuma değiyor ilkokuldaki sınıfımın siyah

Hani bir haber alırsınız, uzaklardan… Çok sevdiğiniz bir dostunuz gelecektir ziyaretinize… Yıllardır görmediğiniz ama gönülden sevdiğiniz, hasretlik çektiğiniz… En hatırlı

Hızlı olmayı marifet sandık… Aynı anda birden fazla işi yapabilmek büyük maharetti. Hem ev işine hem dışarı işine koşturabilmek çağdaşlıktı…

Ağaçlar gittikçe grileşen dünyamızın en rahatlatıcı canlıları. Her biri farklı yaprak ve kokusu ile çiçekleriyle meyvesiyle inanılmaz güzellikler sunuyorlar hayatımıza.

Evimizin çok yakınındaki bir trafonun üzerinde yazan cümle bir hayli ilgimi çekti : “Elektrik kesintisiyle tanışmamış bir kuşak için şevkle

Koskoca bir sene bitti. Yeni yılın bile üç koca ayını devirdik. Baharın bu renkli günlerinde benim gündemimde en önemli konudur