ÖĞRENMEK İSTİYORUM

Gerçekten mutlu musunuz? Kim ve ne sizi mutlu ediyor?
Okulda başarılı olan çocuğunuz mu, kıdem yada terfi almış eşiniz mi?
Çocuklarınızın varlığı mı, anne-babanızın çocuğu olmak mı?
Ev-bark sahibi olmak mı, eş-dost sahibi olmak mı?
Hepsi mi, hiçbiri mi?
Neden yolda karşılaştığımda hiçbirinizin yüzü gülümser halde değil?
Neden hep düşünen ve hatta kendi kendine konuşan haldesiniz?
Neden kulaklıktan müzik dinleyerek yürümeyi tercih ediyorsunuz?
Duymak istemediğiniz nedir?
Farklı olmak mı istiyorsunuz?
Komik olduğunuzun farkında mısınız?
Cep telefonu çıkmadan insanlar arası iletişim yok muydu?
Mp3 ve Mp4’ler yokken müzik dinlenmiyor muydu?
İnsanlar giyinemeseler bile örtünemiyorlar mıydı?
Nedir bu telâş, nedir bu farklı olma güdülenmişliği?
Farkındalık yaratma girişimi diye adlandırıyorsanız…
Gülenlerin kim olduğunu da bilirsiniz.

Ne oluyor hoca;nereye varmak istiyorsun yine? diye sorarsanız,
Varamadığım için soruyorum.
Hatta sorguluyorum.
Nasılsa önüne gelen sorguluyor.
Ama aramızda bazıları varki; kendilerini sorguluyor ve sorumluluk alıyor.
Ben bu hafta bir sorumluluk, bir bağlılık, bir birliktelik gördüm ki anlatamam.
Daha doğrusu yaşadım.
Genç insanlar bir araya geldiler ve zor durumdaki bir iş adamı arkadaşları için güç birliği yaptılar.
Zaferle sonuçlanan bu girişimci ruhların yarattığı sinerji anlatılır gibi değildi.
Buna muhatap olan başlangıçta zorda olmanın sıkıntısını yaşıyor ve belki de beter şeyler düşünüyordu.
Ama o genç insanlar öyle bir birliktelik sergiledilerki, farkındalık yaratmak buydu.
Zafer sonrası herkes günlük mütevazı yaşantısına dönerken, yalnız olmadığını gören o adamın yerinde olmayı çok istedim.
Ne mutlu o’na ki, böyle kadim dostları vardı.
Ne mutlu o’na ki, bu insanlar o’na inanmıştı.
Yüzü gülen ve krizden dönen kız kardeşi ve görmediğim ama evinde mutlu olan anneyi hayal ediyorum da..
Ben bu genç girişimci insanlarla gurur duyuyorum.Bana insanlığın ve arkadaşlığın ölmediğini gösterdiler.
Ve belki de bana bile ders verdiler.
Çünkü bu tür duyguların örselendiğini ve kaybolduğunu düşünmeye başlamıştım.
Ama onlar;
*gizlenmediler,
*kaybolmadılar,
*yalnız bırakmadılar,
*herşeyden önemlisi arkadaşları için riski göze aldılar.
TEŞEKKÜRLER SİZLERE..
TEŞEKKÜRLER,SİZE EMEK VEREN HERKESE.
Farklı olan sizlersiniz..
Sözde değil,özde gerçek sizsiniz ve umarım sizin gibilerin sayısı azalmaz,artar
Selam ve saygılarımla..