Yıllık iznimin bir bölümünü kullandığım şu günlerde memleketim Isparta’dayım. 1 günlük ziyaret için Şarkikaraağaç’ın da yolunu tuttuk tabii ki. Ancak memleket hep aynı..

Önce olumlu yapılanlardan başlayalım, eleştiriler sonra gelsin. Çınar ağacının altı parkımsı bir havaya kavuşmuş, vatandaşın oturup sohbet edebileceği banklar yerleştirilmiş. Tam da Karaağaç’ın göbeğindeki o görüntü az da olsa değişmiş. Yollarda bazı değişiklikler vardı, hep o bildiğimiz çukurlu yolların yerine bazı yerlerde parke taşı döşenmiş. Arabaların kâbusu haline gelen çukurların da azaldığını söylemeden geçemem.

Çukurlar azalmış ama yollar hala aynı, toz toprak içinde. Karaağaç’a geldiğiniz oradan belli oluyor zaten. Milli Parkımız Kızıldağ, yllardır bakımsız halde. O kadar ki, masalar kırılmış, yerlerde alkol şişeleri olduğu gibi duruyor. Eskiden oturmakta güçlükle yer bulacağınız Kızıldağ’da adeta in cin top oynuyor. Zaten Helva Bayramı da yapılmıyormuş öğrendiğime göre. Geçen sene yapılmış ancak ilgi az olduğu için bu sene planlama yokmuş. Hâlbuki daha önceki yıllarda tam bir bayram havası şeklinde geçerdi o günler. Ben çok az yaşadım ama yaşı büyük olanlar çok daha iyi bilir Helva Bayramı’nın anlamını.

Bu yazıma son noktayı içim acıyarak gördüğüm bir manzarayla koyayım. İsmini bilmiyorum ama Karaağaç’ın içinde olan mezarlıktan bahsediyorum. (Kale Mezarlığı değil) Dedem, babaannem ve birçok akrabamın mezarı orada. Yıllardır da memleketime her geldiğimde ilk gittiğim yerdir orası. Ancak bu seneki ziyaretimde daha önce hiç karşılaşmadığım bir manzarayı gördüm. Mezarlık alanı yemyeşildi, ama çimen değil garip garip otlarla kaplanmıştı. Hani nerdeyse mezarın yerini bilmesen, mezarı bulamayacak, bir dua edemeyeceksiniz. O derece bakımsız, kötü hale gelmiş. Hep bakımlı görmeye alıştığımız mezarlığın içinde yürümek dahi çok zor.

Şarkikaraağaç ziyaretimi pazar günü yaptığım için belediye kapalıydı. Bir belediyenin tamamen kapalı olduğu nerede görülmüş? Hiç olmazsa bir bekçi, bir görevli bulunmaz mı? Vatandaşın bir derdi, sıkıntısı olsa kime, nasıl anlatacak? Bu köşeden Şarkikaraağaç Kaymakamı Sayın Okan Leblebicier’e ve Belediye Başkanı Sayın Şafak Ufacık’a sesleniyorum. Bu işe bir el atın, büyüklerimizin ebedi istirahatgahlarında rahat etmelerini sağlayın. En azından bir görevli tutup, oraları düzenletin.

Bu kez Ankara’dan değil, Isparta Merkez’den selam ve saygılar…