Şehit Muhsin Yazıcıoğlu (Şiir)

Ş E H İ T
MUHSİN YAZICIOĞLU’NUN
FİKİR DÜNYASI

Dava adamıydı, insan dostuydu;
Açık bir yürekle açtı bayrağı…
Vakit tamam, dedi. Söylenen buydu;
Allah rızası için yüklendi dağı…

Akıl, fikir, izan, anlayış yolu;
Davasına bağlı, Allah’ın kulu,
Açmış bunun için göklere kolu,
Muştu vermiş ve kurmuştu otağı…

Işığı parlaktı, irfanı derin,
Varlık için omuzlandı yüce din,
Emeli, arzusu kulluktu bilin,
‘Livâ ül hamd‘ bayrağıydı, bayrağı.

İçindeki iman bayraklaşırken,
Dertlere derman bir yürek taşırken,
Erlerine imam olup ışırken,
Resul’ün aşkıyla belirdi çağı…

Muhabbet bağının gülüydü Muhsin,
Ufkunda görülen yaralar derin;
Hilalin aşkına: “Ya Hû, Ya Muîn,”
Sevdalanıp dalgalansın sancağı…

İncelik, ciddiyet ruhu sarmıştı,
Nizam-ı âlem’le dosta varmıştı,
‘Ya Allah’ diyerek hamur karmıştı,
Alperenlerin hiç sönmez ocağı…

Zamanı, mekânı bilen insandı,
Irağı, yakına bağlayan candı,
Cem olalım diye Mevlâ’yı andı,
Ipıssız yolların nur saçan dağı…

Oğlu, kızı ve milleti ağlarken,
Gönül sevdasına Gül’ü bağlarken,
Lale, sümbül gibi yürek dağlarken,
Ufukta yandı şahadet çerağı…