HASAN GÜRBÜZ’Ü ANARKEN
Tam on beş yıl geçmiş aradan,
Bize muin olsun Yüce Yaradan.
Hasan Gürbüz, hatırlanan bir yiğit;
Hizmet eder iken olmuştu şehit…
Genç yaşında aldı berat durmadı,
Onun için hatırlanır hep adı…
Babası Hüseyin, anası Fatma;
Allah’ın emrini kenarda tutma.
Yılları yıllara bağla ip ile,
Hasan Gürbüz Hocaya rahmet dile.
Dile gelsin yine yeşil Sütçüler,
Hasan Gürbüz gibi sebil Sütçüler…
Evliydi, Rabia Ümit’ti eşi,
İkramda aramazdı üçü, beşi.
Aile ocağı sonsuz bahardı,
Gönülden sevdiği Recep’i vardı.
Büyük kız Halime, Büşra küçüğü,
Bunlara sunardı yeri ve göğü…
Ablası Hasibe Kutçenli’dir,
Sohbeti güzeldir; senli, benlidir.
Kardeşleri Ahmet, Muammer, Varol;
Birbirine bağlı kenetlenmiş kol…
Kız kardeşi ise Münevver Bacı,
Hepsi Hasan Gürbüz için baş tacı…
Akif’i severdi, Yunus’tu derdi,
Güzel işler gördüğünde gülerdi.
Büyükle büyüktü, küçükle küçük,
Hiç kimseye olmaz idi yük…
Bunun için sever idik Gürbüz’ ü,
Hizmet için göklerdeydi hep gözü…
Dil, tarih ve din iç içe bütün,
Kaymağı gibidir kaynamış sütün.
Hasan Gürbüz dostun adı, künyesi;
Millî meseleler onun bünyesi,
Bin dokuz yüz kırk dokuzda doğmuştu,
Elleriyle gözlerini oğmuştu…
Bin dokuz yüz doksan altı son durak,
İşlerinde alnı aktı, yüzü ak…
Sohbetlere ışık katardı Gürbüz,
Kötüyü kenara atardı Gürbüz…
Ona göre devlet aziz olmalı,
Arayanlar son gerçeği bulmalı.
Devlet ebet-müddet kutlu bir mekân,
Onunla doğardı bizlere imkân…
Bunu beyan eder dururdu Gürbüz,
Kafaya, sineye vururdu Gürbüz…
Şimdi onu hasretle anıyoruz;
Kendisini yakından tanıyoruz.
Aylar, yıllar uçup gitmiş aradan,
Bize kerem etsin Yüce Yaradan…
Hasan Gürbüz için dua edelim,
Fatiha’yla kutlu yoldan gidelim.
Kullarına rahmet etsin ol muin,
Diyelim biz: Rahmetenlil âlemîn…
( Mart 2011 Isparta )





















YORUMLAR