KALABALIĞIMDAKİ YALNIZ

ABONE OL
Aralık 11, 2011 00:08
0

BEĞENDİM

ABONE OL

Çocukluğumun en dolu, en huzurlu ve en kalabalık yıllarında bir Fadime Teyzem vardı. Benim kalabalığımda yapayalnız, kendi kalabalığından da itilmiş… Etrafının fakirliğine inat zengin yürekli, gönlü zengin teyzem. Nereden bulmuştum onu, nasıl çıkmıştı karşıma hatırlayamayacağım kadar uzaklaştı benden mazideki o günlerim.

O dünya güzeli gözlerinin bilip tanıyamadığı bir evi vardı, köhne ve soğuk… Küçük bir sobası, içinde odunları ve üşüdüğünde kibriti çakıp küçük odasını ısıtan çilekeş elleri, yatağı, minderi ve o… Daha ötesi kazınmamış zihnime, beyaz yazması arkasındaki, görmeyen iki güzel gözü dışında… Bir de mutfağı vardı derme çatma, bir gün gelip düzenleyip temizlemeyi hiç akıl edemediğim karışık bir mutfak, soğuk ve karanlık. Ama belli ki düzensizlikte bir düzeni vardı. Gözü olmuştu elleri ve aradığını çabucak buluverirdi.

Fadime Teyzem bir anneydi, bir anneanneydi, bir babaanneydi. Bu kadar çok anneydi ki o karanlık ve soğuk evdeki çaresiz yalnızlığını hiç anlayamamıştı dar zihnim.

Sıcak evimizdeki anneciğim yaptığı yemeklerin tencerelerinden tabaklara koyduklarımızı, koşar adım götürürdüm sofrasına, “Bak Fadime Teyze bu çorba, bu kuru fasulye, pilav, bu da elma” diyerek tanımlardım tepsiye sığdırabildiklerimi. O ise dilinden dökülen duaları bitirmeden kayboluverirdim hızlıca, içim yanarak ve veda ederek…

Çok zaman sonra öğrendim benim mahzun, hüzünlü teyzemin güzel gözlerinin neden göremez olduğunu… Analığının kanatları altına alamadığı yavrusunun hapishaneye girmesiyle kabaran geniş yüreğinin dayanamayıp, sürekli çağlayan gözyaşlarının sonunda tükenip, göz pınarlarının kurumasıyla kapanmış gözleri… Yavrusuna ağlamaktan… Evladının üzüntüsünden dünyasını karartan bir annenin, diğer evlatları nasıl olur da onu yalnız ve kimsesiz bırakıp gidebildiler hiç çözemedi kalbim…

Belki de ben onu tanıdıktan sonra daha büyük sorumluklar yüklenmişti omzuma… Ama ömür boyu içimden atamayacağım bir burukluk kalacak yüreğimde… Neden onunla daha çok zaman geçirmedim… Neden girip koluna onu gezdirmedim, neden onu alıp evime getirmedim, neden onu daha çok dinlemedim…

Yıllar sonra duydum ki hayata gözlerini yummuş Fadime Teyzem, göremeyen gözleri tamamen kapanmış yaşamaya… Yine yalnız mıydı acaba, soğuk tek göz odalı evinde, sobasını yakabilmiş miydi acaba, midesine giren sıcak bir tas çorbası var mıydı? Var mıydı acaba başucunda kimsesi ?

    En az 10 karakter gerekli
    Gönderdiğiniz yorum moderasyon ekibi tarafından incelendikten sonra yayınlanacaktır.


    HIZLI YORUM YAP